ولادیمیر کاماروف، اولین کشته‌ی راه ماموریت‌های فضایی

سایوز-۱ ماموریت سرنشین دار مهمی برای شوروی بود. آزمایش تجهیزات جدید و انجام ماموریت مشترک با سایوز-۲ مهمترین هدف‌های این ماموریت بود. ماموریتی که ۲۳آپریل۱۹۶۷(سال۱۳۴۳) شروع شد. این ماموریت فقط یه سرنشین داشت یعنی ولادیمیر کاماروف.

بعد از شروع ماموریت اما، مشکلات کم کم آشکار شدن. از سیستم تامین انرژی و سلول‌های خورشیدی، تا سیستم جهت یابی، هر کدوم به یه شکل ایراد پیدا کرده بودن. به هر شکل سایوز و ولادیمیر توی ارتفاع حدودا ۲۰۰ کیلومتری توی مدار زمین قرار گرفتن. مشکلات انقدر زیاد بودن که بعد از قرار گرفتن سایوز-۱ توی مدار زمین، شوروی از انجام ماموریت و رسیدن به هدف‌هایی که از پرتاب سایوز-۱ داشت منصرف شد و فقط تمرکز کرد روی سالم برگردوندن ولادیمیر به زمین. سایوز-۱ حدود ۱۳ دور زمین چرخید و بلاخره آماده شد که به زمین برگرده. سیستم هدایت دستی سایوز-۱ هنوز تقریبا کار می‌کرد و قرار بود به کمک همین سیستم ولادیمیر سایوز رو به سمت زمین هدایت کنه. مرحله اول برگشت به خوبی جلو رفت و فضاپیما شروع به کم کردن ارتفاع کرد. در حالی که به خوبی داشت به سمت زمین نزدیک می‌شد مشکل بعدی اتفاق افتاد. سیستم پاراشوت(چتر) فضاپیما درست عمل نکرد. باز شدن این چتر باید باعث می‌شد سرعت فرود فضاپیما کم بشه و بتونه آروم فرود بیاد. اما با این مشکل دیگه خبری از چتری که درست کار کنه نبود و در نتیجه سرعت فضاپیما به اندازه لازم کم نمی‌شد.  نهایتا فضاپیما با سرعتی حدود ۱۴۵ کیلومتر بر ساعت به زمین خورد. برخوردی که باعث فوت ولادیمیر شد. چند لحظه بعد هم انفجار مهیبی باعث شد که کل فضاپیما و ولادیمیر که‌ داخلش بود تو آتش بسوزه و این تبدیل شد به پایان ماجرای سایوز-۱.

ولادیمیر کاماروف تبدیل شد به اول کشته‌ی راه ماموریت‌های فضایی دنیا. خاکستر بدن ولادیمیر به عنوان یه قهرمان ملی، پای دیوار کرملین دفن شد.

بعدها توی ماموریت آپولو ۱۵ یه پلاک آلومینیومی به نام Fallen Astronaut روی خاک ماه رها شد که نام ۸ فضانورد آمریکایی و ۶ فضانورد روسی که جون خودشون رو توی مسیر دستاوردهای فضایی از دست داده بودن، از جمله ولادیمیر کاماروف، روش حک شده بود.